คือตอนนี้ยังเหลืองานอีกอย่างนึงของพวกเรา

ที่จะต้องร่วมมือกันดำเนินการให้สำเร็จลุล่วง คือการถอนสื่อค่ะ ^^

วันนี้นุ่นก็เลยอยากได้ความคิดเห็นจากทุกๆคนค่ะ

ว่าเหมาะสมที่จะเอาออกรึยัง และควรเอาออกวันไหน

เพื่อจะได้ดำเนินการต่อไปค่ะ

นุ่นรบกวนเพื่อนๆพี่ๆแสดงความคิดเห็นในบล็อกนี้เลยนะคะ

เพื่อที่ทุกคนจะได้ทราบถึงความคิดเห็นและเหตุผลของเพื่อนๆคนอื่นด้วยอะค่ะ

ขอบคุณมากๆค่ะ ^^

ในช่วงเช้าท่านอ.ปราณี ผอ.กองคลัง มาให้ความรู้ด้านการเงิน

ได้เรียนรู้ว่า การทำอะไรก็ตาม ถ้ามีความซื่อสัตย์ สุจริต

ผลก็จะออกมาดี ไม่ก่อให้เกิดปัญหาตามมา ทั้งต่อตนเองและผู้อื่น

และสังคมก็จะดีขึ้นเรื่อยๆ

ช่วงบ่ายเป็นการบรรยายจากท่านอ.เพ็ญจันทร์เรื่องลักษณะของผู้นำค่ะ

ได้มุมมองใหม่ๆของลักษณะความเป็นผู้นำมากขึ้นเยอะเลยค่ะ

บางอย่างเราอาจจะไม่เข้าใจว่าเป็นลักษณะของผู้นำในแบบเดียวกัน

ความรู้จากท่านอ.ทำให้เราสามารถจัดหมวดหมู่ลักษณะของความเป็นผู้นำได้ดีขึ้น

สามารถนำไปพัฒนาได้ถูกจุดมากขึ้นค่ะ

อีกเรื่องที่สำคัญมากๆคือเรื่องการเตรียมตัวให้พร้อมต่อการแข่งขันค่ะ

สำหรับคนที่ไม่ค่อยมีความพร้อมแบบนุ่น

แค่คิด…ก็เหนื่อยแล้ว

ต้องรีบๆพร้อมได้แล้ว ใครเห็นนุ่นเผลอ เตือนด้วยนะคะ

สิ่งที่นุ่นคิดว่าสามารถนำมาปรับใช้กับการดำเนินชีวิตประจำวันได้คือ การมองไกลค่ะ

ความรู้เรื่องการประเมินผล สอนให้รู้จักการมองไปไกลๆถึงสิ่งที่จะทำในเวลาต่อไป

นุ่นได้เรียนรู้ว่า การทำแบบประเมิน ต้องมองไปถึงข้อมูลที่เราต้องการจะนำมาใช้ต่อ

 จะได้รู้ว่าตอนนี้ เราต้องเตรียมคำถามอะไรไว้บ้าง เพื่อข้อมูลเหล่านั้น

ชีวิตก็เช่นกัน…

จะทำอะไร ก็ควรทอดสายตายาวไปข้างหน้า

อะไรคือเป้าหมาย อะไรคือสิ่งที่ต้องการ

แล้ววันนี้..เราต้องเตรียมอะไรไว้เพื่อสิ่งเหล่านั้นบ้าง

ถ้ามีฝัน อยากเล่นดนตรี แต่วันนี้ยังเล่นอะไรไม่เป็นสักอย่าง

แล้วถ้าพรุ่งนี้เป็นวันที่มีโอกาสเข้ามา จะเอามือที่ไหนไปคว้าไว้ละคะ…

ps. ตัวนุ่นเอง ไม่ค่อยมีความฝันระยะไกลค่ะ

แต่ก็คิดว่าสามารถนำไปปรับใช้ในการดำเนินชีวิต การทำงาน ได้เช่นกัน

แล้วก็จะพยายามตั้งเป้าหมายระยะไกลให้ชัดเจนนะคะ ^^

เราได้เรียนรู้ในหลายๆเรื่อง โดยเฉพาะเรื่องความคิดสร้างสรรค์เชิงบวกค่ะ

อ.บอกว่าการทำแต่อะไรเดิมๆ ทำให้เราเคยชิน จนขาดความคิดสร้างสรรค์ไป

โดยอ.แนะนำว่าเราควรตั้งคำถามให้กับตัวเองค่ะ

ทำง่ายๆค่ะแค่เติม ? เข้าไปกับสิ่งที่เราพบเห็นทั่วไป หรือสารที่เราได้รับมา

แล้วเราจะได้คิดหาเหตุผลให้คำตอบนั้นด้วยตัวเราเอง

ได้เรียนรู้เรื่องความคิดสร้างสรรค์เชิงบวกแล้ว ก็คิดไปถึงก่อนหน้านี้ค่ะ

ที่ผ่านมาก่อนหน้านี้แค่แป๊ปเดียว พวกเรา(อาจจะเป็นแค่นุ่นคนเดียวอีกแล้ว)เคยเดินหลงทางกันมาก่อน

หลงคิดแต่จะทำสื่อให้แรง ให้สะเทือนใจกันไปข้างนึง

พวกเราลืมคิดค่ะ…

ว่าเราควรสนับสนุนในเชิงบวก ควรทำให้เค้าอยากจะทำในสิ่งที่เราต้องการบอกด้วยใจจริงๆ

สังคมทุกวันนี้  จะมองในมุมที่สวยงาม ก็ยังมีมุมที่สวยงามให้มองอีกมากมาย 

จะมองให้เลวร้าย ก็มีให้เห็นกันอยู่ทุกวัน เกือบเผลอซ้ำเติมสังคมไปแล้วค่ะ…

ขอบคุณอ.ชลารัตน์ และอ.ก้องกาณจน์นะคะ ที่ตักเตือน ไว้ก่อน

อ้อ สำหรับวันนี้ฝากคำถามไว้สักนิดนึงนะคะ

ถือว่าเป็นตัวอย่างของการฝึกความคิดสร้างสรรค์ในชีวิตประจำวันละกันค่ะ

นุ่นอัพบล็อกช้า ?

(จะแปลเครื่องหมาย ? ที่ประโยคข้างบนนี้ให้เป็นคำถามชนิดไหนก็ได้นะคะ ตามสบายค่ะ)

ก็ทำให้พวกเรามองเห็นอะไรชัดเจนเป็นทิศทางเดียวกันมากขึ้นค่ะ

 ช่วงต่อมาก็เป็นการพูดคุยให้ความรู้ โดย ท่านอ.ขจรศักดิ์ พุทธานุภาพค่ะ

เรื่องที่สะกิดใจมากๆคือเรื่อง รอบรู้ รู้เท่าทันค่ะ

บ่อยครั้งจริงๆ ที่เรา(อาจจะหมายถึงนุ่นคนเดียวก็ได้ค่ะ)หลงลืมไป

เผลอตัวเผลอใจ เชื่อในสิ่งที่ชาวต่างชาติพยายามยัดเยียดมาให้เรา

โดยไม่ได้พิจารณาให้รอบคอบ โดยใช้ปัญญาของตัวเอง

ไม่ว่าเค้าจะทำเพื่อผลประโยชน์ของเค้า ด้วยเรื่องความคิดต่าง หรืออะไรก็ตาม

จนทุกวันนี้เราแทบจะพร้อมเชื่อไปซะทุกอย่างแล้ว

สิ่งที่นุ่นคิดก็คือ แล้วเราจะทำอย่างไรกันต่อไปดีคะ

จนถึงตอนนี้นุ่นก็ยังให้คำตอบตัวเองไม่ได้…

ถ้าจะบอกตัวเอง เริ่มที่ตัวเอง แล้วเมื่อไหร่นะเราถึงจะรู้เท่าทันกันทั้งประเทศ..

ใครคิดออกบอกนุ่นด้วยนะคะ คิดมาหลายวันแล้วค่ะ

• ส่วนนี้ขอเป็นที่จดบันทึกเล็กๆส่วนตัวที่ได้เรียนรู้จากท่านอ.นะคะ

( ขอบคุณท่านอ.ขจรศักดิ์ พุทธานุภาพค่ะ)

1.รัก + ยุติธรรม = สงบสุข

2.สังคมไทยต้องการผู้นำที่ซื่อสัตย์

3.ควรซื่อตรงแบบกระดูกงูเรือ คือ ตรง แต่โค้งงอได้

4.รู้จักขจัดขยะอารมณ์

5.กลมกลืนทางธรรมชาติ (เจริญทางจิตวิญญาณ)

6.หนังสือที่ท่านอ.แนะนำคือ

   – ปีกแห่งไฟ

     หนังสือเล่มนี้ นอกจากจะเล่าเรื่องประวัติชีวิตส่วนตัวของท่านประธานาธิบดี เอพีเจ อับดุล กาลัม ที่ต้องต่อสู้ดิ้นรนตั้งแต่วัยเด็กจนกระทั่งประสบความสำเร็จในชีวิตการงาน ตามที่คนอินเดียยกย่องว่าเป็น “บิดาแห่งจรวดและขีปนาวุธ” ของอินเดียแล้ว ยังแสดงถึงความเมตตาที่อบอุ่นและลึกซึ้งของวีรบุรุษหลายๆ ท่านที่ประธานาธิบดี กาลัม นับถือ เช่น วิกรม สารภัย หรือ สาทิศ ธะวัน และพราห์ม ประกาศ ผู้อ่านจะได้ทราบประวัติความเป็นมาของการพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศของอินเดีย จากจุดเริ่มต้นที่แทบจะเป็นศูนย์จนกระทั่งประสบความสำเร็จก้าวขึ้นชั้นแนวหน้าของโลก โดยผ่านการเล่าเรื่องที่ประทับใจ และเต็มไปด้วยเนื้อหาสาระของเคล็ดลับในการบริหารจัดการโครงการใหญ่ๆ ตลอดจนหลักปรัชญาชีวิตที่ลึกซึ้งและกอรปด้วยเมตตา

ข้อมูลจาก http://www.accasa.com/new_book/newbook8.html)

   – การศึกษาเพื่อความเป็นไท (เล่มนี้ไม่ค่อยแน่ใจในชื่อหนังสือค่ะ ถ้าผิดพลาดรบกวนเพื่อนๆบอกด้วยนะคะ)

 .

ps.ในคลาสเรียนวันนี้ มีเรื่องสะเทือนใจ 1 เรื่องค่ะ

คือเรื่องที่เราต้องประเมินตนเองและเพื่อนๆนั่นเอง

นุ่นทำนานมาก เพราะบางข้อก็รู้สึกว่ายังมีข้อมูลไม่พอ

แต่ไม่น่าเชื่อนะคะ ถัดมาแค่วันเดียวคือวันอาทิตย์ ที่เราประชุมอยู่ด้วยกันทั้งวัน

ไม่รู้ว่านุ่นคิดไปเองรึเปล่านะคะ แต่นุ่นคิดว่าเป็นจุดที่ทำให้เราสนิทกันมากขึ้นมากๆเลยค่ะ

เรารู้จักกันได้เยอะขึ้น เราสนิทสนมพูดคุยกันได้มากขึ้น และ..เราเข้าใจกันมากขึ้นค่ะ

สิ่งที่อยากจะบอกที่สุดคือ จากการที่ได้คุยกับเพื่อนๆหลายคน พอผ่านมาจนถึงวันนี้

จากที่เคยไม่รู้ว่า ได้พัฒนาอะไรไปบ้างมั้ย ตอนนี้เราก็เริ่มรู้สึกได้ถึงการพัฒนานั้นค่ะ

ถึงบางคนอาจจะไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองพัฒนาได้มากมายนัก

เราก็มีความสุขที่ได้เรียนวิชานี้ ได้รู้จักกัน ได้รู้จักตัวเอง ได้หาทางพัฒนาตนเอง

อย่างน้อยที่สุด ตอนนี้ พวกเรามีความสุขกันมากๆ ที่ได้เอามาเล่าให้เพื่อนๆในคลาสฟังว่า

“วันนี้ เราบอกร้าน…แหละว่าไม่ต้องใส่ถุงนะคะ ขอบคุณค่ะ” 

แค่นี้ก็ทำเอาพวกเรายิ้มกันหน้าบานนน มีความสุขที่สุดค่ะ

พี่ใหม่เป็นตัวแทนของพวกเรา

เสร็จแล้วอ.ก็ถามคำถามหลายข้อเพื่อให้เราได้คิดว่า

เรายังขาดอะไรไปบ้าง ในโครงงาน

เช่น การบริหารจัดการ ขั้นตอนการทำงาน การบริหารคน เป็นต้น

แล้วอ.ก็ได้ให้คำแนะนำเกี่ยวกับเป้าหมาย+วัตถุประสงค์ของเราด้วย

ช่วงต่อมาเป็นการกำหนดขอบเขตงานในส่วนต่างๆค่ะ

นุ่น นุก กุ๊ฟ ก๊าบ รับเรื่องสื่อมาค่ะ (ได้ยังไง -*-)

ถึงจะยังไม่ค่อยมั่นใจ ก็จะพยายามนะคะ

เพาะว่าต้นกะฟิล์มบอกแล้วว่าจะไม่ทิ้งเราค่ะ55555

จบการเรียนวันนี้แบบร่าเริง แจ่มใสค่ะ ^^

ขอบคุณอ.ชลารัตน์สำหรับคำแนะนำค่ะ

ขอบคุณอ.ก้องกาญจน์ สำหรับการนำประชุมให้

แล้วก็ช่วยพวกเรากำหนดขอบเขตงานค่ะ ^^

(ขอบคุณก๊าบที่โทรมาบอกว่าไม่สบาย ไปไม่ไหว ถ้าไม่โทรมาคงไปเรียนไม่ทันเหมือนกัน -*-)

ไปถึงชั้น 8 แบบงงๆ โล่งมากค่ะ คนไม่มีห้องไม่เปิด

เอ๊ะ! มาผิดชั้นรึเปล่า (เรียนมากี่ครั้งแล้วยังจำไม่ได้อีก )

โทรหานุกกี้ นุกก็บอกว่าถูกแล้ว เดี๋ยวก็มีคนมาเอง

แล้วเชอร์รี่ก็มาค่ะ เลยนั่งคุยกันอยู่หน้าห้องแปปนึง

อ.ก้องก็มาพร้อมแม่บ้านเปิดประตู แล้วก็ทยอยๆกันมาจนเริ่มเรียนค่ะ

วันนี้เราเรียนกันประมาณ 12 คน เรื่อง “การจัดการความรู้และการบริหารทีมงาน”

ขอบันทึกการเรียนรู้ที่ได้บางส่วน เป็นข้อๆดังนี้นะคะ

• เศรษฐกิจฐานความรู้ : ระบบเศรษฐกิจที่สร้างสรรค์ เผยแพร่ความรู้ 

          และนำมาใช้สร้างความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจและสังคม

• ความต้องการคนในปัจจุบัน เน้นที่ คนที่มีความเก่งหลาย(multi skill :สหวิชาชีพ)

          ไม่ใช่แค่ด้านที่ตนเองเรียนมา

• นวัตกรรม นอกจากจะเป็นสิ่งใหม่คิดขึ้นมาใหม่แล้ว ต้องให้ประโยชน์กับสังคมด้วย

• EK : ความรู้ชัดแจ้ง เห็นชัดๆรู้วิธีทำชัดเจน ทำตามได้

• TK : ความรู้ฝังแน่น ประสบการณ์การทำงาน สอนยาก เช่น การทำอาหาร

• KM : กระบวนการนำความรู้ที่มีอยู่หรือเรียนรู้ มาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อองค์กร 

• KM : ยกระดับความสามารถขององกรค์

• หัวใจสำคัญข้อหนึ่งของทีมที่มีประสิทธิผล

          คือการมีเป้าหมาย และการวัดผล ที่ชัดเจน ร่วมกัน

เสร็จจากช่วงแรกก็เหมือนเดิมค่ะ เบรค แล้วก็ขึ้นมาคุยงานกันต่อ

อ.ก้องบอกว่า ร่างแรกของเรา ดูหลวมเกินไป เราก็เลยถอยหลังไปก้าวนึง

แล้วปรับเปลี่ยนขั้นตอนการทำงานบางส่วนค่ะ

วันพรุ่งนี้เราก็มีนัดประชุมกันที่ ห้องประชุม 2 เวลา 17.00

อย่าลืมไปกันให้ครบๆนะคะ ^^ (ขอบคุณพี่เจี๊ยบที่จองห้องให้ค่ะ)

อ.ทำให้เราเห็นความสัมพันธ์ระหว่างความเป็นผู้นำกับการเขียนโครงงาน

บทบาทของผู้นำในการทำโครงงาน ส่วนประกอบต่างๆของโครงงาน

ยอมรับค่ะว่าฟังไปก็แอบลอยๆง่วงๆ เบลอๆไปบ้าง

แต่ตลอดเวลาที่สอน อ.ก็จะสอดแทรกแนวคิดการดำเนินงาน การเป็นผู้นำ

รวมถึงความรู้รอบตัวให้เยอะแยะเต็มไปหมดเลย

บางเรื่องก็ทำให้มีรอยยิ้มที่มุมปากได้เหมือนกัน

ช่วงหลังเราก็ทำวงกลมเหมือนเดิมค่ะคุยกันเรื่องสรุปเรื่องโครงงาน

ซึ่งต่อเนื่องมาจนถึงวันนี้เพราะว่าพรุ่งนี้จะต้องส่งร่างแรกให้อ.ก้องแล้ว

ต้องรอติดตามผลต่อไปนะคะ ว่าร่างแรกของเราจะเป็นยังไงบ้าง

ps. อันนี้ความคิดเห็นส่วนตัวของนุ่นเองคนเดียวนะคะ

ถ้าไม่ตรงใจใครก็ขอโทษด้วยค่ะ ^^ 

คือนุ่นรู้สึกว่า ทำไมยิ่งโตความรู้รอบตัวเรา(นุ่น)มันยิ่งดูน้อยลงคะ -*- 

จริงๆมันน้อยลงไม่ได้หรอก อย่างน้อยมันก็ต้องเท่าเดิมใช่มั้ยคะ

แต่คือโตขึ้นๆสิ่งที่เราคิดว่าเป็นความรู้รอบตัว

บางเรื่องเริ่มอยู่ในบทเรียน กลายเป็นว่าเป็นเรื่องธรรมดาๆ

แล้วเราก็ไม่ได้รู้อะไรใหม่ๆเพิ่มขึ้นสักเท่าไหร่เลย

แล้วเราก็จะกลายเป็นคนที่แทบไม่รู้เรื่องอะไรรอบตัวเลยเหรอ !!!

มีใครเข้าใจนุ่นมั้ยอะ นุ่นพูดจาไม่ค่อยรู้เรื่องอย่าถือสาเลย

ถือว่าบ่นให้ตัวเองฟังแล้วกัน ^^”

ออกจากห้องมาด้วยอนาคตที่สดใสมากๆกะว่าทันแน่ๆค่ะ

(แถมจะมีเวลากินซาลาเปาก่อนได้ด้วย)

เดินไปได้ไม่ถึงครึ่งทาง รู้สึกเหมือนมีน้ำหยดใส่แขน

ค่ะ อย่างที่คิดเลย ฝนตก

นุ่นกะกิฟต์เลยแวะหลบร่มข้างทางให้ฝนเบาลงก่อน

(ถึงเราจะมีร่มกันทั้ง 2 คนแต่ก็ใส่ชุดนักศึกษา เปียกฝนคงดูไม่ค่อยดี )

กว่าจะเดินทางไปถึงที่หมาย ก็เลทไป 10 นาทีแล้ว

ไม่ได้แก้ตัวไม่ได้โทษฟ้าฝนทั้งสิ้นนะคะ

จะจำไว้เป็นบทเรียน หุหุ

วันนี้อ.ก้องกาญจน์สอนเรื่อง แนวคิดบทบาทผู้นำ

แล้วก็การบริหารจัดการโครงงานค่ะ

ถึงแม้ว่าจะยังไม่ได้เริ่มทำโครงงาน แต่ 2 หัวข้อในวันนี้

ก็ทำให้กลับมาคิด ปรับใช้กับชีวิตประจำวันหลายอย่างเลย

โดยเฉพาะประโยคที่ว่า”อยากให้ผู้คนได้พบเห็นชื่นชมกับสิ่งดีงาม”

จนถึงวันนี้ก็ยังคิดถึงประโยคนี้อยู่เลยค่ะ ติดใจอะไรไม่รู้ หุหุ

หมดช่วงแรกแล้วก็เบรค

ช่วงที่ 2 ขึ้นมาก็มาคุยๆกันเรื่อง โครงงานที่สนใจ

หลายความเห็นจากเพื่อนๆที่ทำเอาเรานั่งฟังไปยิ้มไป

เดี๋ยวอาทิตย์หน้าก็จะได้ข้อสรุปกันแล้วว่าจะทำโครงงานอะไรกัน

น่าตื่นเต้นนะคะ

สำหรับอาทิตย์นี้

- ขอโทษอ.ทั้ง 2 ท่านและเพื่อนๆด้วยนะคะ ที่ดูเบลอๆไปหน่อย แหะๆ

- จากคำถามที่อ.ก้องให้เลือกใส่กรวด หิน น้ำ ทราย

แล้วเราตอบไปว่าหิน แต่พออ.ก้องถามว่าทำไมดันตอบว่าไม่ได้คิด

ทั้งที่พอเวลาคนอื่นพูดมาว่าเพราะหินก้อนใหญ่ ทรายไปแทรก….

เราก็คิดว่าอ้าว ชั้นก็คิดแบบนั้นแหละ

ทำให้รู้ว่าลำดับความคิดและการประมวลผลของเราคงแย่มาก

ถึงเรียบเรียงความคิดและอธิบายเหตุผลออกมาไม่ได้

จะพยายามพัฒนาต่อไปนะคะ

(ขออ.ก้องว่า ถ้าคราวหน้าถามหนู

ขอเวลาคิดก่อนตอบสัก 10 นาที ได้มั้ยคะ อิอิ) 

- งาน freshy night คืนก่อน ได้เรียนรู้ความเป็นผู้นำจากฟิล์มค่ะ

ขอบอกฟิล์มตรงนี้เลยว่า นุ่นประทับใจในความเป็นผู้นำที่ใจเย็นมีสติของฟิล์มนะจ๊ะ

แล้วก็ขอบคุณมากๆๆ ที่ให้โอกาสได้ช่วยงาน ถึงจะเป็นงานส่วนที่วุ่น(มาก)

แต่นุ่นชอบมากๆ แล้วก็สนุกมากๆจ้ะ ^^

1.เริ่มจากการทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด
ไม่ว่าหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายจะยาก-ง่ายเพียงใด

2.พยายามศึกษาและทำความเข้าใจกับหน้าที่อื่นๆ หรือองค์กรอื่น
เพราะทุกหน้าที่ ทุกองค์กร ต้องทำงานร่วมกัน
ถ้าเราเข้าใจลักษณะการทำงานของหน้าที่และองค์กรอื่น
งานก็จะลุล่วงไปได้ด้วยดี

3.ทุกหน้าที่ควรมีการรายงานความคืบหน้าของการทำงาน
ในเรื่องต่างๆต่อผู้ร่วมงานอย่างต่อเนื่อง
รวมถึงความคืบหน้าของงานในภาพรวมด้วย
เพราะจะทำให้ทุกคนมีกำลังใจในการทำงาน
บางครั้งที่การไม่รู้ความคืบหน้าของงาน
จะทำให้คนทำงานลดลง…

4.พยายามทำกิจกรรมให้น่าสนใจ
และพยายามให้คนหมู่มากรู้สึกมีส่วนร่วมต่อกิจกรรมนั้นๆ
จะได้มีคนเข้าร่วมกิจกรรมเยอะๆ

5.ชักชวนกันไปเข้าร่วมกิจกรรมต่างๆของมหาวิทยาลัย
ไม่ว่าจะเป็นกิจกรรมของหน่วยงานไหนก็ตาม

ps.ทำไมวันนี้แปะดุ๊กดิ๊กไม่ได้อ่ะ Y_Y